Zapach Ziemi jest instalacją intermedialną, interpretującą wiersz autorstwa Emilii Michalskiej pod tym samym tytułem.
Praca powstała z potrzeby poznania relacji widzów w stosunku do ziemi – nośnika merytorycznych i symbolicznych wartości – w ramach projektu-wystawy “Maszyna do przepadania” w Cellar Gallery w Krakowie.


 

  • Miejsce i praca
Krzysztof Kaczmar, pavement (chodnik)

Mały zakamarek i prowadzące do niego klepisko – czyli przestrzenie w których zainstalowałem moją pracę – w wystawienniczych podziemiach Cellar Gallery, zostały przeze mnie odpowiednio przetworzone. Kopiąc w twardym gruncie zmiękczyłem go i pozbawiłem ceglanych własności. Z wydobytych spod ziemi cegieł i kamieni ułożyłem chodnik prowadzący do wnęki, w której odbyła się projekcja.
Zapętlony obraz wideo padał z projektora na przeoraną ziemię zakamarka i przedstawiał drzewo widziane z żabiej perspektywy, oraz mnie – wspinającego się po nim w górę (dzięki projekcji stwarzając wrażenie pięcia się do wnętrza ziemi) oraz schodzącego w dół (powracania do poziomu widowni).

Krzysztof Kaczmar, plan of the  installation
 

  • Wiersz

Emilia Michalska (06.07.1906r.) Pruchana koło Cieszyna
 

Krzysztof Kaczmar, transforming the space (transformacje miejsca) 1  Krzysztof Kaczmar, transforming the space (transformacje miejsca) 2

Wykopane cegły i klepisko projekcyjne.

Zapach Ziemi
Zapach wieczny ma ziemia,
tajemny jak niebyt,
jak cień nieuchwytny,
wierny,
niezawodny.
Nikogo nie rzuci
i nie zdradzi!
W malutkiej garsteczce,
w bezmiernym masywie
i w czterech deskach,
pod darnią
głęboko
pachnie tym,
co przebyło w radości
albo w męce:
ziemia pachnie człowiekiem!

  • Wideo


 
Michał Hyjek, Machine for disappearing – poster (Maszyna do przepadania – plakat)

Maszyna do przepadania – plakat: Michał Hyjek.

Advertisements